در حال حاضر،تا حدودی بله!اما در سال های آینده کاملا میتواند همه ی توانایی های انسانی را داشته باشد
تا چند سال قبل همه توانایی های انسان غیر از احساسات و پاسخ به احساسات برای ربات قابل دست یابی بود ولی چند سال اخیر حتی قابلیت های درک احساسات و پاسخ و عکس العمل مناسب به ان ها را میتوانندبه دست بیاورند
چون محدودیت هایی را که جسم انسان دارد ربات ندارد و موقعیت هایی که برای جسم انسان خطر داردو یا اسیب میزند برای ربات خطر ندارد و اسیب نمیرساند( البته بستگی به نوع شرایط دارد)
توانایی های محاسباتی و منطقی ربات از انسان بیشتراست و مسائلی مثل خستگی و هیجانات و...  را هم ندارد
تواناییش درمورد فهم و درک احساسات و واکنش مناسب مقابل آن در واقع مثل انسان است و همه برنامه ریزی شده است. مثلا برای ربات تعریف میکنند که وقتی شکل صورت شخص روبرو ? شد یعنی فرد خوشحال است و باید با شادی با او ارتباط برقرار کند یا  اینکه ربات هم صورتش را شبیه فرد خوشحال کند که البته با توجه به قابلیت یادگیریش در طول زمان و قابلیت ارتقا بعضی مواقع انقدر واقعی است که فکر میکنیم ربات واقعا احساس دارد.

یادگیری ربات با الگوبرداری از فعالیت های یادگیری انسان طراحی شده و همان روش ها رو طی میکند. یک سری از شرایط رااز قبل براش تعریف میکنندو در صورت مواجه شدن با آن شرایط همان عکس العمل تعریف شده را انجام میدهد. یک نوع یادگیری دیگرهم داریم که خود ربات با مواجه شدن با شرایط جدیدی که از قبل براش تعریف نشده بوده اطلاعات و عواقب اون شرایط را و بازخورد عملش را در مقابل اون شرایط جمع اوری میکندو درصورتی که دوباره با آن شرایط مواجه شد عکس العمل مناسب رانشان میدهد. تنها تفاوتشان این است که انسان میتواند غیر از عکس العمل های تعریف شده عکس العمل دیگری انجام بدهدو به طور کامل قابل پیش بینی نیست ولی ربات درصورتی که عملی براش تعریف شده باشد فقط میتواند از بین عکس العمل های برنامه ریزی شده انتخاب کندو کاملا قابل پیش بینی است.

[
  کاربرد کامپیوتر در پزشکی-1.pptx (اندازه: 343.17 KB / تعداد دفعات دریافت: 7)

تا چند سال قبل همه توانایی های انسان غیر از احساسات و پاسخ به احساسات برای ربات قابل دست یابی بود ولی چند سال اخیر حتی قابلیت های درک احساسات و پاسخ و عکس العمل مناسب به ان ها را میتوانندبه دست بیاورند
توانایی های فیزیکی فراتر از انسان هم میتوانند داشته باشندچون محدودیت هایی را که جسم انسان دارد ربات ندارد و موقعیت هایی که برای جسم انسان خطر داردو یا اسیب میزند برای ربات خطر ندارد و اسیب نمیرساند( البته ربات باید برای آن شرایط و محیط طراحی شده باشد).
توانایی های محاسباتی و منطقیش از انسان بیشتراست و مسائلی مثل خستگی و هیجانات و اشتباهات سهوی به هر علت را هم ندارد
تواناییش درمورد فهم و درک احساسات و واکنش مناسب مقابل آن در واقع ظاهرش مثل انسان است و همه برنامه ریزی شده است. مثلا برای ربات تعریف میکنند که وقتی شکل صورت شخص روبرو ☹️ شد یعنی فرد غمگین است و باید واکنشش یک سری جملات تسکین دهنده ی از قبل برنامه ریزی شده باشد یا اینکه ربات هم صورتش را شبیه فرد غمگین کند که البته با توجه به قابلیت یادگیریش در طول زمان و قابلیت ارتقا بعضی مواقع انقدر واقعی است که فکر میکنیم ربات واقعا احساس دارد.

یادگیری ربات با الگوبرداری از پروسه یادگیری انسان طراحی شده و همان روند رو طی میکند. یک سری از شرایط رااز قبل براش تعریف میکنندو در صورت مواجه شدن با آنشرایط همان عکس العمل تعریف شده را انجام میدهد. یک نوع یادگیری دیگرهم داریم که خود ربات با مواجه شدن با شرایط جدیدی که از قبل براش تعریف نشده بوده اطلاعات و عواقب اون شرایط را و بازخورد عملش را در مقابل اون شرایط جمع اوری میکندو درصورتی که دوباره با ان شرایط مواجه شد عکس العمل مناسب رانشان میدهد. تنها تفاوتشان این است که انسان میتواند غیر از عکس العمل های تعریف شده عکس العمل دیگری انجام بدهدو به طور کامل قابل پیش بینی نیست ولی ربات درصورتی که عملی براش تعریف شده باشد فقط میتواند از بین عکس العمل های برنامه ریزی شده انتخاب کندو کاملا قابل پیش بینی است