به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا،  بیست‌ونهم خرداد، سالروز درگذشت علی شریعتی است. او که از چهره‌های ادبی موفق انقلاب بود، تأثیری عمیق بر روح ادبی انقلاب گذاشت. کتاب‌های او پس از سال‌ها همچنان مخاطبان خود را دارند و اندیشه‌های انقلابی او، هرگز غبار زمان نگرفته‌اند. شهید چمران، متأثر از درگذشت این متفکر و ادیب سبزواری، در مراسم خاکسپاری او، نامه‌ای خطاب به وی می‌خواند که نشان از وسعت دید و عمق روح شریعتی در زمان حیاتش دارد. دکتر چمران در این نامه، از تأثیری که شریعتی بر روح و جهان‌‌بینی و شخصیت وی گذاشته‌ است می‌گوید و مروری می‌کند بر بعضی از کتب شریعتی که در این بین «کویر» را از محبوب‌ترین‌هایش می‌خواند.

با گرامی‌داشت یادِ معلمِ شهید، این نامه را می‌خوانیم:

ای علی! همیشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متأثرم که اکنون من  بر تو مرثیه می‌خوانم ! ... ادامه

دلی که درد می کشد و

پنهان است

و دلی که می خندد

و آشکار است...

******

۱۲ شهریورماه سالروز درگذشت پروفسور محمود حسابی فیزیکدان معاصر

روحش شاد و یادش گرامی باد?

سید محمد علی جمال زاده در 23 دی ماه سال 1274 شمسی ( 1309- قمری – 1891 میلادی ) در شهر اصفهان محله بید آباد  به دنیا آمد .

محمد علی نویسنده و مترجم معاصر ایرانی   است. او را پدر داستان کوتاه فارسی و آغازگر سبک رئالیسم یا واقع گرایی در ادبیات فارسی  می دانیم . جمال زاده از پیشروان مدرنیته و جنبش فکری آزادیخواهان در ایران به حساب می آید .

پدرش سید جمال ، معروف به صدرالمحققین ، واعظ مشروطه خواه و از مخالفان استبداد اصفهان ( متولد 1240شمسی ( ۱۲۷۹ قمری ) در همدان - مقتول 1287 شمسی ( جمادي الثاني۱۳۲۶ )  در بروجرد ) ،  همدانی و از سادات شیعی جبل عامل لبنان بود .

مادرش اصفهانی و از خانواده میرزا حسین باقر خان خوراسکانی است.

وی دوران کودکی اش را در اصفهان سپری نمود ، و از 10 سالگی پدرش را در مجالسی که وعظ می کرد همراهی می نمود و به این ترتیب ، به قول خودش « گیر و دار های اول مشروطیت » را به خوبی دیده بود .

پدر محمد علی بارهای بسیار ،به دلیل مشروطه خواهیش ،  مورد غضب محمد علی شاه قرار گرفت و در سال 1282 شمسی ( 1321 قمری )  ، در یکی از سفرهایش که برای وعظ می رفت ، ظل‌السلطان تهدید کرده که اگر پای سید جمال به اصفهان برسد گوشت بدنش را تکه‌تکه خواهد کرد. پدر محمد علی هم به ناچار  دیگر به اصفهان نرفت و  یکی از دوستان خانه و اثاثیه آن ها را فروخت خانواده او را  با دلیجان شبانه به تهران برد ؛ و به این ترتیب آن ها در تهران ساکن شدند .

محمد علی در این زمان ، در مدرسه  ثروت  و ادب تهران درس می خواند .

در سال 1287 شمسی ( 1908 میلادی ) ، محمد علی که حالا بیش از  12 سال سن داشت ، برای تحصیل به بیروت رفت  و در آن جا در مدرسه آنطورا ، تحصیل کرد . در این زمان ، محمد علی و یکی از هم کلاسی هایش ، روزنامه ای به زبان فرانسه

، به نام لادویز ( La Devise ) منتشر می کردند.

در مدت اقامت محمد علی در بیروت بود که وضعیت سیاسی ایران تغییر کرد و محمد علی شاه ، مجلس را به توپ بست . در این زمان ، پدر محمد علی که از آزادی خواهان بود ، پنهانی خودرا به همدان رساند تا از آن جا به عتبات برود ، اما در آن جا دستگیر شد و به حکومت بروجرد تحویل داده شد و در آن جا به دستور امیر افخم ( حاکم بروجرد ) به دار آویخته شد .

جمالزاده در بيروت با ابراهيم پور داوود و مهدي ملك زاده( فرزند ملك المتلكين ) چند سالي همدوره و همدرس بود.

محمد علی در سال1289 شمسی (1910 م.)از راه مصر خود را به فرانسه رسانید و از آن جا به لوزان سوئیس رفت و تا سال 1911 در لوزان بود و در آن جا در رشته حقوق تحصیل کرد .وی در این سال ها فقر و بی پولی بسیار را تجربه کرد .

پس از آن در سال 1291 شمسی (1912م. ) به دیوژن فرانسه رفت در آن‌جا به ادامه تحصیل پرداخت  تا این که در سال  1293 شمسی (1914 م.) دیپلم حقوق خود را از دانشگاه این شهر گرفت .

به دنبال وقوع جنگ جهانی اول ، در سال در سال 1294 شمسی (1915 م .) سید حسن تقی زاده در برلن  ، کمیته ملّیون ایرانی را تشکیل داد و محمد علی نیز از جمله ایرانیانی بود که به این کمیته دعوت شد . به دنبال این دعوت ، محمد علی در این سال به

برلن رفت و تا سال 1930 در این شهر زیست .

 اندکی پس از ورودش به برلین ، از جانب کمیته ، برای انجام ماموریتی به منشور جمع‌آوری قشون ایلات به‌ منظور مقاومت در مقابل روس‌ها وانگلیس‌ها  به بغداد و کرمانشاه اعزام شد و به مدت 16 ماه در این ماموریت بود . وی در این سفر ، به کمک دوست دوره دانشجویی خود ، ابراهیم پور داوود ، روزنامه رستاخیز را منتشر کرد .

پس از بازگشت به برلین ، به همكاري در مجله كاوه و اداره امور آن دعوت شد و تا تعطيلي آن مجله با تقي زاده كار مي كرد.

پس از تعطیلی مجله کاوه ، به دلیل مشکلات مالی ، دیگر امکان ادامه فعالیت ادبی برای او ممکن نبود و به همین دلیل وی وی به خدمت سفارت ایران در آمد و حدود 8 سال ( یعنی تا سال 1931 م. ) سرپرستی محصلین ایرانی را به عهده گرفت .

پس از آن در سال 1931 م. به دفتر بين المللي كار وابسته به جامعه ملل پيوست و در سال ۱۹۵۶ بازنشسته شد.

پس از بازنشستگی  به ژنو مهاجرت نمود ؛ در اين مدت چند دوره به نمايندگي دولت ايران در جلسات كنفرانس بين المللي آموزش و پرورش شركت كرد ، و در نهایت در همین شهر هم درگذشت .

محمد علی جمالزاده که حدود 102 سال عمر کرد ، مجموعا  در طول عمر خود، پنج بار به ايران سفر كرد ؛ وی سیزده سال از عمرش را در ایران سپری کرد و باقی عمر را در کشور های دیگر زندگی کرده است  ؛ اما با این وجود وی ایرانی زندگی می کرد ؛ خانه اش آراسته به قالي و قلمكار و قلمدان و ترمه و تافته و مسينه و برنجينه هاي كرمان و اصفهان و يزد بود ، درباره ایران تحقیق می کرد ، تالیفاتش همه برای ایرانیان بود و همیشه فارسی می نوشت و هدفش بیداری و گسترش معارف ایرانیان بود .

[font=IRANSans, Tahoma]ویلارد استرلینگ بویل در تاریخ ۱۹ آگوست سال ۱۹۲۴ میلادی متولد شد. پدر ویلارد پزشک بود و خانواده‌اش به خاطر شغل وی به شهر کبک در کانادا نقل مکان کردند. تا سن چهارده سالگی تحصیلات ویلارد زیر نظر مادر و در خانه آن‌ها پیگیری شد سپس با قبولی در امتحانات ورودی، ویلارد وارد کالج  لووِر کانادا شد که در واقع یک دبیرستان خصوصی بود. او بعد از پایان دوره دبیرستان وارد دانشگاه مک گیل شد؛ اما تحصیلاتش در سال ۱۹۴۳ و به‌واسطه جنگ جهانی دوم با وقفه مواجه شد و ویلارد به خدمت نیروی دریایی کانادا درآمد.[/font]